معنی و تعریف
[ اِ نُ ] (اِخ) قاضی
شهاب الدین ابوعبداللََّه محمدبن احمدبن
خلیل بن سعادهٔ خوبی (۶۲۶- ۶۹۳ هـ .ق .).
فقیه نحوی ادیب و چنانکه نام او شهادت
میدهد اصلاً ایرانی بوده و در دمشق متولد
شده و اکثر علوم زمان خود را بدانجا
فراگرفته و در هندسه و حساب و ادب و فقه
بارع گشته است و مردم از او فایدت های
بسیار برده اند و چندی قاضی قدس و محله
و حلب بوده سپس قاضی القضاة مصر شده و
از آنجا به دمشق منتقل گشته و در پنجشنبه
۲۵ رمضان بدان شهر درگذشته است. و
صاحب روضات بنقل از حافظ سیوطی
گوید بسیاری از علمای اصفهان و مصر و
شام بدو اجازت روایت داده اند و
ابن الزملکانی [ البلخی ] گوید اگر
خدای تعالی آمدن ابن خوبی را به دمشق
مقدر نفرمودی از ما فاضلی برنخاستی.