معنی و تعریف
[ اِ نُ خِ رَ ] (اِخ) ابوالقاسم
عمربن حسین بن عبداللََّه. وفات ۳۳۴ هـ .ق .
فقیه حنفی، مختصری در فقه نوشته که
بیشتر مبتدیان فقه حنفیه آن را می خواندند.
هنگامی که سبّ سلف در بغداد رایج شد به
دمشق مهاجرت کرد و در همانجا درگذشت.
تصانیف بسیاری داشت که پس از مهاجرت
او از بغداد بسوختند. (ابن خلکان).