معنی و تعریف
[ اِ نُ حَ مْ مو یَ ] (اِخ)
ابومحمد عبداللََّه بن عمر سرخسی. وفات
۶۵۳ هـ .ق . اصلاً از مردم خراسان و در شام
پرورش یافت. او بمغرب و اندلس بسیاحت
رفت و سیاحتنامه ای مشتمل بر احوال امرا
و علما و غیر آن نوشت، و جز آن کتب
دیگر هم دارد از جمله: کتاب فی اصول
الأشیاء. کتاب فی سیاسةالملوک. کتاب
المسالک و الممالک. کتاب عطف الذیل.
وفات او به دمشق بود.