معنی و تعریف
[ اِ نُ حَ ] (اِخ) ابومحمد
عبدالجباربن ابی بکر (۴۴۷-۵۲۷ هـ .ق .).
شاعر عرب. در سرقوسه (سیراکوز) واقع
در جزیرهٔ صقلیه (سیسیل) متولد شد و از
آغاز کودکی شعر میسرود. هنگام تسلط
نرماندیها بر جزیرهٔ صقلیه او به اندلس
گریخت و در اشبیلیه در دربار معتمدبن
عباد بسر میبرد. چندی نیز در مهدیه و
بجایه بود و در بجایه یا جزیرهٔ میورقه رحلت کرد. علاوه بر دیوان شعر، کتاب
تاریخ جزیرةالخضراء از اوست.