[ اِ نُ حُ ] (اِخ) کنیت دو تن از شعرای ایران: ۱ -شمس الدین محمد قهستانی. وفات ۹۸۲ هـ .ق . مثنوی خاورنامه مشتمل بر شرح غزوات امیرالمؤمنین علی علیه السلام از اوست. ۲ - جمال الدین بن حسام خوافی سرخسی هروی. وفات ۷۳۷ هـ .ق . مولد او بیکی از قراء نشابور، و چون مدتی در شهرهای خواف و سرخس و هرات بسر برده او را بهر یک از این سه شهر نسبت کنند. او سفری به هندوستان رفته و بایران بازگشته و در دربار آل کرت اعتباری داشته است.