[ اِ نُ حِ جْ جَ ] (اِخ) ابوالمحاسن تقی الدین ابوبکربن علی بن عبداللََّه قادری حنفی ازراری. شاعر و ادیب عرب به عصر ممالیک مصر و شام (۷۶۷ -۸۳۷ هـ .ق .). مولد وی حماة شام، و از این او را ازراری گویند که در جوانی از فروختن گوی گریبان وجه معاش کردی. ابتدا بقاهره رفت و در دارالانشاء کتابت میکرد. او راست خزانةالادب و غایةالارب در علم بدیع و آن شرح قصیدهٔ بدیعیه است که هر بیت آن شامل صنعتی از بدیع باشد و هم نام آن صنعت در آن بیت آمده است. و آنگاه که بارزی، حامی و برکشندهٔ وی در ۸۳۰ وفات کرد ابن حجه به وطن خویش بازگشت و در آنجا به سال ۸۳۷ بمرد.