[ اِ نُ حَ جَ ] (اِخ) ابوالفضل شهاب الدین احمدبن علی عسقلانی (۷۷۳-۸۵۲ هـ .ق .). محدث و فقیه و مورخ مصری شافعی. پدرش از علما و دانشمندان عهد خود بود. ابن حجر در سال ۸۲۷ منصب قاضی القضاتی یافت، با این صفت پیوسته بتدریس و وعظ اشتغال داشت. بیش از یکصد و پنجاه تألیف داشته و از آن جمله است: الاصابة فی تمییز الصحابه. فتح الباری فی شرح البخاری.