معنی و تعریف
[ اِ نُ حَ ] (اِخ) بدرالدین یا
شهاب الدین ابومحمد حسن بن عمربن حبیب
دمشقی حلبی. مولد او به دمشق به سال
۷۱۰ هـ .ق . وفات بحلب در ۷۷۹. پدر او
محتسب حلب بوده. پس از مرگ پدر به
اکمال دروس خویش پرداخت و سفری به
حج کرد و در ۷۳۶ به مصر رفت و
باسکندریه اقامت گزید و از آنجا بقدس شد
و باز بموطن خود مراجعت کرد و در
طرابلس شام بخدمت امیر سیف الدین
منجک پیوست و در حلب به سال ۷۷۹
درگذشت. مجموعه ای از نظم و نثر به نام
نسیم الصبا دارد، و نیز کتاب درةالاسلاک فی
ملک الاتراک در تاریخ ممالیک مصر از
۶۴۸ تا ۷۷۷ از اوست.