معنی و تعریف
[ اِ نُ جُ نَ ] (اِخ) ابوعلی
محمدبن احمدبن جنید اسکافی. فقیهی
شیعی، استاد مفید علیه الرحمه. بسیاری از
فقهای معاصر از او روایت دارند و او به
عراق عرب و ظاهراً در بغداد میزیسته و با
معزالدولهٔ دیلمی مکاتبات داشته و در
فهرست کتب او جوابهای معزالدوله و هم
پاسخهای مسائل سبکتکین دیده میشود. و
او راست: کتاب الالفة. کتاب التراقی الی علی
المراقی. کتاب نثر طوبی. کتاب ازالة الران
عن قلوب الاخوان. کتاب احمدی. و
ابن الندیم در کتاب الفهرست خویش که به
سال ۳۷۷ هـ .ق . باتمام رسیده ابن جنید را
قریب العهد خویش میخواند و نام دوازده
کتاب از مصنفات او را می برد.