[ اِ نُ جَ عَ ] (اِخ) چند تن از دانشمندان عرب از یک خاندان بدین نام معروفند: ۱ -بدرالدین ابوعبداللََّه محمدبن ابراهیم کنانی فقیه (۶۳۹-۷۳۳ هـ .ق .). او مدتی قاضی القضاة بیت المقدس و چندی قاضی القضاة قاهره و وقتی قاضی القضاة دمشق بوده است. مهمترین کتب او تحریرالاحکام است. ۲ -ابوعمر عبدالعزیز عزالدین فرزند ابن جماعهٔ مذکور (۶۴۹ -۷۶۷ هـ .ق .). او نیز مانند پدر قاضی مصر یا شام بوده است. ۳ -ابراهیم بن عبدالرحیم نوادهٔ بدرالدین مذکور (۷۲۵-۷۹۰ هـ .ق .). او در سال ۷۷۳ قاضی مصر و مدرس صالحیه بوده و در سنهٔ ۷۷۴ به بیت المقدس رفته و باز در ۷۸۱ قاضی مصر و در ۷۸۵ بقضای دمشق منصوب گردیده است. ۴ -ابوعبداللََّه محمدبن ابی بکر نوادهٔ عزالدین طبیب. او در قاهره طبیب و مدرس فلسفه بود و بدانجا بمرض وبا درگذشت. شرحی بر منظومهٔ موسوم به بدءالأمالی نوشته است (۷۵۹-۸۱۹ هـ .ق .). و از این دوده است عمادبن جماعه که بسعایت او شهید اول محمدبن مکی در حظیرةالقدس به سال ۷۸۶ مقتول و مصلوب شد.