معنی و تعریف
[ اِ نُ جُ رَ ] (اِخ) ابوخالد
عبدالملک بن عبدالعزیزبن جریج (۸۰-۱۴۹
یا ۱۵۰ یا ۱۵۱ هـ .ق .). از علمای مشهور
صدر اول، اصلاً از غیرعرب. از موالی
بنی امیه. مولد او مکهٔ مکرمه و همانجا نیز
پرورش یافته و سفری به عراق کرده و
بخدمت منصور خلیفه رسیده است. گویند او
اول کس است از مسلمانان که تصنیف کتاب
کرد و سپس دیگران بدو اقتدا کردند، و بقول
دیگر اول مصنف اسلام ابورافع هرمز کاتب
امیرالمؤمنین علی علیه السلام است.
(نجاشی) (ابن خلکان).