[ اِ نُ جَ رْ را ] (اِخ) کنیت دو برادر از رجال دولت عباسی: ۱ -علی بن عیسی بن داود. (رجوع به ابوالحسن علی بن عیسی بن داود شود). او از سال ۳۰۰ هـ .ق . تا چهار سال وزارت خلیفه داشت و در آن مدت بجرح و تعدیل خراج و ارتفاعات پرداخت لکن بعلت تقلیل صلات و مشاهرات، سپاهیان بدشمنی او برخاستند و از اینرو در سال ۳۰۴ معزول و محبوس گشت. در ۳۰۸ خلیفه باز او را بقبول منصب وزارت خواند و او نپذیرفت. و در ۳۱۱ و ۳۱۲ گرفتار حبس و نفی گردید. و کرت دیگر به سال ۳۱۴ بمقام وزارت ارتقا یافت و دو سال وزارت راند و در ۳۱۶ مستعفی شد. پس از آن دو بار الراضی باللََّه منصب پیشین او را بدو دادن خواست و او امتناع ورزید. ۲ -عبدالرحمن بن عیسی. او در خلافت راضی به سال ۳۲۴ هـ .ق . سه ماه وزیر بود و آنگاه که برادر او علی را بازداشتند او را نیز محبوس و مصادره کردند. باز در عهد متقی بی نام وزارت متصدی همهٔ اعمال دیوانی بود.