معنی و تعریف
[ اِ نُ جِ ] (اِخ) عالم اندلسی
یهودی. از مردم مالَقه. در قرن یازدهم
میلادی میزیسته. دو کتاب ینبوع الحیوة و
ینبوع الحکمهٔ او از عربی بلاتینی ترجمه
شده و مدتها در اروپا مرجع فلاسفه بوده
ولی نزد علمای اسلام شهرتی پیدا
نکرده است. و نام او سلیمان بن جبرول است
از یهود اسپانیا. مولد او به سال ۴۱۱ هـ .ق . و
در حدود ۴۳۶ در سرقسطه میزیسته و۴۶۲
وفات کرده است. بر تورات تفسیری مؤوّل
نوشته و اساس فلسفهٔ او نوعی از وحدت
وجود است مقتبس از شروح ارسطو. کتاب
ینبوع الحیوة حاوی طریقهٔ اوست.