[ اِ نُ بَ رَ ] (اِخ) ابومنصور محمدبن محمدبن محمدبن سعدبن عبداللََّه (۵۱۷-۵۶۷ هـ .ق .). فقیه شافعی. اصلاً از مردم خراسان. مولد او طوس. در اواخر عمر به بغداد رفته است و علم فقه را در نیشابور یا هرات نزد محمدبن یحیی نیشابوری آموخته، چندی در مدرسهٔ بهائیهٔ بغداد نزدیک نظامیه تدریس میکرد و در جامع القصر حلقهٔ مناظره ای داشت که علما و اعیان علم بدانجا گرد می آمدند. و روز پنجشنبهٔ ۱۶ رمضان در بغداد درگذشت و خلیفه مستضی ء خود بنماز او حاضر شد. کتاب موسوم به المقترح فی المصطلح در علم خلاف از اوست. (ابن خلکان).