معنی و تعریف
[ اِ نُ بُ ] (اِخ) میمون بن
البخت. اصلاً از واسط بود. در خوزستان
متولد شد و در هرات اقامت داشت و ظاهراً
معاصر ابوعلی بن سیناست. او طبیبی
فیلسوف است و منطق و طبیعیات و الهیات
شفا را از حفظ داشت و با اهل جاه و مال
کمتر آمیزش میکرد. چنانکه ظهیرالملک
بیهقی حاکم هرات او را به اجبار و با
تدابیری بعیادت مَرْضای خویش می برد.
(شهرزوری) (روضات).