[ اِ نُ اَمْ ] (اِخ) کمال الدین ابوالبرکات عبدالرحمن بن محمدبن ابی الوفا (۵۱۳-۵۷۷ هـ .ق .). مولد او به انبار و از اوان صِبا، به بغداد رفت و پس از تکمیل ادب وقتی در نظامیه بسمت معید منصوب گشت. او از شاگردان ابومنصور جوالیقی و ابن شجری و عبدالوهاب انماطی بوده و کتب بسیار داشته است از آن جمله: اسرارالعربیه. میزان. نزهة الالباء فی طبقات الادباء. تاریخ انبار. لمع الادله. تفسیر غریب المقامات الحریریة. شرح الحماسه. شرح مقصورهٔ ابن درید. شرح دیوان متنبی و غیر آن.