[ اِ نُلْ رِ نی یَ ] (اِخ) ابوبکر عبداللََّه بن ابی الفرج علی بن ناصربن حمزه. طبیب بمائهٔ ششم هجری. او گذشته از طب در حدیث و ادب نیز صاحب ید طولی بود و ریاست اطبای بیمارستان عضدی بغداد داشت و دو سال از این مقام عزل و محبوس و بار دیگر آزاد و بشغل سابق منصوب شد. در سال ۵۹۹ هـ .ق . بسفارت به تفلیس رفت و در بازگشت براه درگذشت. او راست عده ای خطب بلیغه و کتابی در تاریخ بغداد به نام دیوان الاسلام الاعظم و نیز تاریخ بیمارستان عضدی.