[ اِ نُلْ لَ بْ بو ] (اِخ) شمس الدین ابوعبداللََّه محمدبن عبدان. یکی از مشاهیر اطبای اسلام. او در طب ماهر و در علوم حکمت فرید عصر خویش بود. مولد او به شام و از آنجا برای کسب دانش به بلاد ایران آمد و در همدان و شهرهای دیگر از دانشمندان آنجا علم فراگرفت و در مدتی کوتاه در بیشتر از علوم و فنون ممتاز و در طب مشهور گشت و بخدمت ملک ظاهر غیاث الدین بن صلاح الدین ایوبی پیوست و بمنصب ریاست اطبای او ارتقا یافت و تا مرگ ملک ظاهر در حلب اقامت گزید و سپس به سال ۶۱۳ هـ .ق . به دمشق شد و در بیمارستان معروف آنجا مسمّی ََ به نوری بتدریس مشغول گردید و در ۶۲۱ به پنجاه ویک سالگی وفات کرد. او راست: شرح کتاب المخلص لابن الخطیب. رسالة فی وجع المفاصل. شرح کتاب المسائل لحنین بن اسحاق و غیرها.