معنی و تعریف
[ اِ نُثْ ثَ یِ
خُ ] (اِخ) ابوعبداللََّه محمدبن شجاع الثلجی،
ملقب به فقیه العراقین. مبرز اقران زمان
خویش، فقیه وَرِع و مفسر و مدافع فقه
ابوحنیفه، از پیروان مذهب عدل و توحید. و
اسحاق بن ابراهیم مصعبی گوید که خلیفه مرا
بخواست و گفت فقیهی خواهم که گذشته از
دانستن حدیث و فقه حنفی خوش صورت و
بلندبالا و خراسانی الاصل باشد تا شغل قضا
بدو محول کنم و من در پاسخ گفتم بدین
صفات که امیرالمؤمنین گوید جز محمدبن
شجاع را نشناسم. ابن الثلجی به سال ۲۵۶
هـ .ق . درگذشت. از کتب اوست: کتاب
تصحیح الآثار الکبیر. کتاب النوادر.
کتاب المضاربه و غیره.