[ اِ نُلْ بُ ] (اِخ) ابوجعفر عمربن علی بن البدوح قلعی. او در یکی از قلعه های مغرب متولد شد. در ادویهٔ بسیطه و مرکبه و امراض و علاج آن بصیرت کامل داشت و حواشی چند بر کتاب ابوعلی بن سینا نوشت و از مغرب بمشرق آمده چندی در دمشق بزیست و علاوه بر طب در شعر و حدیث نیز عالم بود. و در سال ۵۷۹ هـ .ق . درگذشت. (از تاریخ اطبای لکلرک).