معنی و تعریف
[ اِ نُ اِ ] (اِخ) ابوبکر یا
ابوعبداللََّه محمد، نوادهٔ یسار. و یسار را در
سال ۱۲ هـ .ق . ببردگی بمدینه برده اند، و
آغاز زندگانی ابن اسحاق بمدینه بود و بعلت
قصص و اشعاری مخالف عفاف که از او
مشهور شد مورد غضب مالک بن انس امام
معروف گردیده و نتوانست در مدینه بماند
ناچار به مصر و پس از آن به عراق رفته و
در بغداد بخدمت منصور دوانقی پیوست و
به سال ۱۵۰ یا ۱۵۱ هـ .ق . درگذشت.
کتاب المغازی در شرح غزوات حضرت
پیغمبر صلی اللََّه علیه وآله مهمترین تألیفات
اوست که دیگر مورخان اسلام مانند طبری
و ابن هشام از آن نقل کرده اند و گویا این
تاریخ از هجرت شروع و بزمان مؤلف ختم
می شده است. کتاب دیگری به نام المبتدا
داشته مشتمل بر تاریخ رسول از آغاز
زندگانی آن حضرت تا زمان هجرت.