معنی و تعریف
[ اِ نُ اِ ] (اِخ) ابوعبداللََّه
محمدبن احمدبن ادریس عجلی. ولادت در
حدود ۵۴۴ هـ .ق . وفات ۵۷۸ یا ۵۹۸. فقیه
شیعی. از طرف مادر بشیخ ابوجعفر طوسی
می پیوندد. تولد او در حِلّه بوده و شاگردانی
مانند ابن نما و غیره داشته است. و او را
کتابی است در فقه موسوم بسرائر که بین
فقهای شیعه معروف و به طبع رسیده است.
ابن
ادریس بخبر واحد عمل نمیکرده مگر
با یقین صدور از معصوم.