معنی و تعریف
[ اِ نُ اَ عَ ] (اِخ)
ابوسعید عبداللََّه بن محمد موصلی
(۴۹۲-۵۸۵ هـ .ق .). فقیه شافعی. مولد وی
حدیثه از نواحی موصل، و در این شهر فقه
آموخت. چندی در سنجار بود و از آنجا
بحلب و دمشق رفته در جامع دمشق
تدریس میکرد و نزد ملک عادل نورالدین
مقامی ارجمند یافت و به نام او مدرسه ها در
حلب و بعلبک و حماه و حمص و جز اینها
کردند و مدتی قضای سنجار و نصیبین و
حران و دمشق به او مفوض بود و کتبی در
مذهب شافعیه تصنیف کرد، و آن کتب میان
شافعی مذهبان متداول و معروف است.