[ اِ نُ اَ دِ ] (اِخ) ابوالقاسم عبدالرحمن بن علی بن احمدبن ابی صادق نیشابوری. فیلسوف و طبیب مبرز. مولد نیشابور و به همان جا پرورش یافته. مردی فصیح بود. وقتی او را برای معالجهٔ عمید خراسان محمدبن منصور بردند بواسطهٔ پیری و رنج راه چون بازگشت بیمار شده در سن هشتادسالگی درگذشت. او را بقراط ثانی لقب می کردند. عمر خود را به تتبع و تفسیر کتب جالینوس صرف کرد. و وظائف الاعضاء او کتابی است کامل مشتمل بر وظائف الاعضاء جالینوس و مطالبی دیگر راجع به همین موضوع از کتب دیگر جالینوس و اطبای دیگر. و این کتاب را در ۴۵۹ هـ .ق . بپایان رسانیده است. و از تصنیفات اوست: شرح مسائل حنین. شرح فصول یا فصوص ابقراط. و نیز کتاب تقدمةالمعرفة. و نسخهٔ سه کتاب اخیر در کتابخانهٔ ملی پاریس موجود است.