[ اِ نُ اَ رِ دَ قَ ] (اِخ) ابوبکر محمدبن ولیدبن محمدبن خلف طرطوشی . فقیه و محدث (۴۵۱ -۵۲۰ یا ۵۲۵ هـ .ق .). پس از مسافرت به مشرق (بغداد و بصره و دمشق و بیت المقدس) و تکمیل دروس خود، در اسکندریه اقامت گزید و بتدریس اشتغال ورزید. ابن تومرت رئیس موحدین و قاضی عیاض و ابوبکربن عربی از شاگردان او بوده اند. از اوست: کتاب سراج الملوک. کتاب اختصار تفسیر ثعلبی.