معنی و تعریف
[ اِ نُ اَ بِلْ یَ ] (اِخ)
موسی. مؤسس دولتی است که چندی در
مکناسه از نواحی مغرب اقصی تشکیل
یافته از ۳۲۵ تا ۴۶۳ هـ .ق . نخستین آنان
موسی و پس از وی پسرش ابراهیم و بعد از
او ابوعبدالرحمن بن ابراهیم و محمدبن
ابی عبدالرحمن و قاسم بن محمد بترتیب
فرمانروائی داشته اند. در سال ۴۶۳ یوسف بن
تاشفین از سلاطین مرابطی قاسم را بکشت
و دولت آنان را برانداخت و مملکت ایشان
را مالک شد.