[ اِ نُ اَ بِلْ حَ ] (اِخ) عزالدین عبدالحمیدبن محمدبن محمدبن حسین بن ابی الحدید مداینی. ادیب و مورخ (۵۸۶-۶۵۵ هـ .ق .). از رجال دربار بنی عباس بوده. مهمترین کتب او شرح نهج البلاغه است که به نام وزیر ابن علقمی نوشته و مطالب تاریخی و ادبی بسیار در آن گنجانیده و ابن علقمی صدهزار دینار برای تألیف این کتاب به او صله داده. دیگر از تصنیفات او کتاب العبقری الحسان و الفلک الدائر و شرح محصل و شرح یاقوت ابن نوبخت است.