[ اَ فَ رُ فَ ] (ع جملهٔ اسمیه) اقتباس است از حدیث نبوی: الفقر فخری و به افتخر. یعنی فقر فخر من است و بدان افتخار میکنم. بدین حدیث صوفیه در کتب خود استناد کرده اند و در سفینةالبحار (چ نجف ج ۲ ص ۳۷۸) جزو احادیث نبوی ذکر شده و مؤلف اللؤلؤالمرصوع (ص ۵۵) از ابن تیمیه آنرا از موضوعات می شمارد. مولانا گوید: فقر فخری نز گزاف است و مجاز صدهزاران عز پنهان است و ناز. (از احادیث مثنوی تألیف فروزانفر ص ۲۳).