[ اَ ] (اِ) اَبکاره. کشت و زرع. کشاورزی. حَرْث : چو ورزه به ابکار بیرون شود یکی نان بگیرد بزیر بغل.ناصرخسرو.
توسعاً، مزرع : دزدیست آشکاره [ روزگار ] که نستاند جز باغ و حائط و رز و ابکاره.ناصرخسرو.