[ اِ ] (ع مص) بشبگیر رفتن.
(زوزنی). بامداد کردن و کسی را بر آن
داشتن. (تاج المصادر). پگاه برخاستن.
(زوزنی). پگاه خیزانیدن. وارد شدن بر آب
صبحگاهان. || شتاب نمودن.
||(اِ) بامداد. (مهذب الاسماء). اول روز.
مقابل عَشیّ.
لینک ها و اشتراک گذاری
ابکار
شماره: 4193
تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳
معنی و تعریف
[ اِ ] (ع مص) بشبگیر رفتن.
(زوزنی). بامداد کردن و کسی را بر آن
داشتن. (تاج المصادر). پگاه برخاستن.
(زوزنی). پگاه خیزانیدن. وارد شدن بر آب
صبحگاهان. || شتاب نمودن.
||(اِ) بامداد. (مهذب الاسماء). اول روز.
مقابل عَشیّ.