ابر مرده - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

ابر مرده3981

معنی و تعریف

[ اَ رِ مُ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) اسفنج. اسفنجه. رغوةالحجامین. ابر کهن. نشکرد گازران. رجوع به ابر کهن شود.

لینک ها و اشتراک گذاری

ابر مرده

شماره: 3981

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اَ رِ مُ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) اسفنج. اسفنجه. رغوةالحجامین. ابر کهن. نشکرد گازران. رجوع به ابر کهن شود.