[ اِ مِ یَ / وَیْ هْ ] (اِخ) از عرفای مائهٔ چهارم هجری، از مردم نیشابور و قبر او بدانجا معروف است. و او را از آن رو نازویه می گفتند که آوازی خوش و سیمائی دلکش داشت.