معنی و تعریف
[ اِ مِ قَ ] (اِخ)
ابواسماعیل ابراهیم بن سلیمان قطیفی
بحرانی. فقیه شیعی، معاصر با محقق ثانی.
در قرن دهم هجری در نجف میزیسته. از
کتب او رسالهٔ سراج الوهاج در رد خراجیهٔ
محقق ثانی، معروف است و به طبع رسیده و
دیگر الهادی الی سبیل الرشاد فی شرح
الارشاد و نفحات الفوائد و رساله ای در
احکام رضاع و شرح الفیهٔ شهید و تعلیقات
بر شرایع و ارشاد و غیر آن. وی تا سال
۹۴۴ هـ .ق . حیات داشته.