[ اِ مِ قَ رَ ] (اِخ) از امرای قره مان در آسیای صغیر، فرزند محمدبن علاءالدین قره مانی. با عم خود علی بیک اتحاد و با پدر مخالفت کرده قره مان را بضبط خویش آورد اما پدرش باز بر ملک خود استیلا یافت و ابراهیم صاحب ترجمه پس از وفات او بحکومت رسید و خواهر سلطان مراد عثمانی را ازدواج کرد. پس از آن بین او و سلطان محاربه اتفاق افتاده در سال ۸۵۹ هـ .ق . وفات یافت. شش فرزند از او بجای ماند. فرزند مهین او اسحاق بجای او نشست.