[ اِ مِ دِ ] (اِخ) ششمین از پادشاهان عادلشاهی بیجاپور، نوادهٔ ابراهیم عادلشاه سابق و فرزند طهماسب شاه. پس از عم خود علی عادلشاه بسلطنت نشست (۹۸۸ هـ .ق .). او مدتها با پادشاهان اطراف به محاربه پرداخت. عاقبت اکثر متصرفات او بضبط عساکر اکبرشاه تیموری درآمد. ابراهیم صاحب ترجمه ۳۸ سال سلطنت کرده در سال ۱۰۳۶ درگذشت. وی جامعی بزرگ بنا کرد و مزار او در جوار مسجد است. محمد قاسم مورخ مشهور، تاریخ فرشته را به امر او نوشته است.