معنی و تعریف
[ اِ ] (اِخ) فرزند محمدشاه،
فاتح کشمیر. به سال ۹۳۱ هـ .ق . ملک
کاجی جک که سابقاً صاحب کشمیر بود از
مغلوبیت ابراهیم لودی حامی محمدشاه
استفاده کرده او را محبوس ساخته و پسر او
ابراهیم را بر تخت نشانید و خود وزیر او
شد. در آن وقت ابدالِ ماکری از نسل تیمور
که ملک کاجی جک او را از کشمیر نفی
کرده بود به بابرشاه پناه برد و از او لشکری
خواست تا کشمیر را فتح کند و بابر
درخواست او را پذیرفته لشکری کافی بدو
داد و او بکشمیر رفت و از ملک کاجی جک
خواست تا از ابراهیم جدا شود، او قبول
نکرد و عسکر ابراهیم منهزم شده خود او
بکوهستانها فرار کرد و ناپدید گشت. مدت
سلطنت ابراهیم هشت ماه بوده و پس از وی
پسرش نازک شاه و بعد از او محمدشاه
پدرش بار چهارم بسلطنت رسید.