معنی و تعریف
[ اِ مِ ] (اِخ) ابراهیم بن
احمدبن اسماعیل. یکی از شاهزادگان
سامانی. بواسطهٔ مخالفت با نصربن احمد
مدتی محبوس و پس از رهائی باز بسبب
داعیهٔ استقلال و محاربه و مغلوبیت به عراق
عرب رفته و تا وقتی ابوعلی محتاجی از
نوح بن نصر برادرزادهٔ ابراهیم رنجیده گشت
و خواست از ری بمحاربت او رود ابراهیم
را از موصل بخواست و با وی بیعت کرد و
با او ببخارا رفته امیر نوح را شکست داد.
پس از آنکه امیر نوح مملکت خویش را
بچنگ آورد ابراهیم اظهار ندامت کرد و
چندی مرفه بود ولیکن باز گرفتار شده
مکحول گردید.