[ اِ مِ نِ هِ ] (اِخ) ابواسحاق ابراهیم بن هلال بن ابراهیم بن زهرون بن حبون حرانی، معروف به صابی. ادیب و شاعر، کاتب انشاء به دربار خلیفهٔ عباسی و عزالدوله بختیاربن معزالدولةبن بویهٔ دیلمی. در سال ۳۴۹ هـ .ق . دیوان رسائل با او بود. چون عضدالدولهٔ دیلمی بر بغداد دست یافت او را دستگیر کرد (۳۶۷) و در سال ۳۷۱ رها ساخت و فرمود تا کتابی در اخبار دیالمه بنویسد و او کتاب التاجی را تألیف کرد. صابی بسن هفتادسالگی در بغداد درگذشته (۳۸۴). قصیدهٔ سید رضی در مرثیهٔ او معروف است. (ابن خلکان) (کشف الظنون).