معنی و تعریف
[ اِ مِ نِ مُ حَ مْ
مَ دِ ثَ قَ ] (اِخ) مکنی به ابواسحاق بن
محمدبن سعیدبن هلال بن عاصم بن سعیدبن
مسعود. مورخ و محدث شیعی در قرن سیم
هجری. سعیدبن مسعود جد ابراهیم از دست
امیرالمؤمنین علی علیه السلام والی مدائن
بود. مولد و منشأ ابراهیم شهر کوفه است و
از آنجا به اصفهان رفته اقامت گزیده است.
مردم قم او را بشهر خویش خواندند و او
امتناع کرد. وفاتش به سال ۲۸۳ هـ .ق .
است. نزدیک پنجاه جلد تألیف در اخلاق و
تاریخ داشته و کتاب الغارات او معروف و
صاحب بحارالانوار از آن بسیار نقل
کرده است.