معنی و تعریف
[ اِ مِ نِ عَ ] (اِخ) ابن
حسن بن محمدبن صالح عاملی کفعمی،
ملقب به تقی الدین. عالم شیعی از مردم جبل
عامل. در قرن نهم هجری میزیسته و از کتب
او جنة الامان الواقیه و جنة الایمان الباقیه
معروف به مصباح کفعمی که در سال ۸۹۵
هـ .ق . تألیف کرده مشهور است و دیگر
نهایةالادب فی امثال العرب و کتاب فی
فروق اللغة و قصاید کتاب نور حدقةالبدیع
در شرح بعض قصاید عربی و کتاب النحله و
رساله ای در علم بدیع و رساله ای در تاریخ
وفیات علما و چندین کتاب در ادعیه و
اوراد مانند البلدالامین و المنتقی فی العوذ و
الرقی و غیر آن. (از روضات).