معنی و تعریف
[ اِ مِ نِ رُ ] (اِخ) ابن
تیمور. شاهزاده ای دانش دوست و ادیب و
خوشنویس بوده. از طرف شاهرخ مأمور
جنوب ایران گشته. مدرسهٔ دارالشفاء شیراز
را او بنا کرد. و شرف الدین علی یزدی کتاب
ظفرنامهٔ تیموری را به نام ابراهیم کرده است.
وی در ۸۳۸ هـ .ق . درگذشته است.