[ اِ مِ نِ سُ لَ نِ ] (اِخ) از موالی بنی امیه. در زمان حکم بن هشام اموی باندلس رفته و در دورهٔ عبدالرحمن بن هشام و محمدبن عبدالرحمن هشام، موظف بوده است. آنگاه که در مشرق بود از ابونواس و ابوالعتاهیه روایت شعر میکرده و خود نیز شاعر بوده است.