[ ] (اوستایی، اِ) کلمهٔ اوستایی است بمعنی بخشندهٔ قوت رجولیت که زردشتیان آنرا یکی از عناصر چهارگانه می دانستند. رجوع به ایران در زمان ساسانیان ص ۱۷۴ شود.