معنی و تعریف
[ اَ ] (اِخ) از طوائف افغانستان. در
زمان نادرشاه در حوالی هرات منزل داشتند
و نادرشاه آنان را از سرحد ایران کوچ داده
نزدیک قندهار مسکن گرفتند و در سال
۱۱۶۰ هـ .ق . یکی از بزرگان این طائفه
موسوم به احمدخان به پادشاهی تمام
افغانستان و قسمتی از هندوستان نائل آمد
و او به دُرِّ دوران معروف گردیده تمام طائفهٔ
ابدالی به دُرّانی موسوم شدند. امرای
افغانستان از زمان قتل نادرشاه که استقلال
یافتند تا سال ۱۲۵۷ هـ .ق . از این طائفه
بودند و وزیر از طائفهٔ بارکزائی که رقیب
ابدالی بود تعیین میشد تا بدین سال دوست
محمدخان از طائفهٔ بارکزائی بر تخت
سلطنت دست یافت و حکومت سلسلهٔ
ابدالی یا دُرّانی را منقرض کرد.