[ اَ خَ ] (ع ص) گنده دهان. گنده دهن. آنکه دهان بدبوی دارد. مؤنث: بَخْراء: پیر سگانی که چو شیر ابخرند گرگ صفت ناف غزالان خورند.نظامی. چو شیران ابخر و شیرویه نامش.نظامی.