معنی و تعریف
[ مَ حَ ] (ع اِ) جای خنديدن.
(آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب
الموارد). آن جزئی که در خنده کننده، دندانها
در وی ظاهر میگردد. و محل خنديدن.
(ناظمالاطباء). || چيزی و کسی که بر او
خندند. (آنندراج). چيزی و يا کسی که بر وی
بخندند. (ناظمالاطباء)۲.