[ مُ سَ‌وْ وَ دَ ] (ع ص، اِ) تأنيث‌ مسود. ج، مسودات. آنچه اول نوشته و سپس‌ از روی آن بطور دقت و صفا و خوبی نويسند. (ناظم الاطباء) (آنندراج). مُسوَدّه. مسودَّه. مسوَّده. سواد. پيش‌نويس، مقابل پاکنويس، مقابل بياض، مقابل مُبيضه. || کپی‌^۲. (يادداشت مرحوم دهخدا). || دستخط. فرمان. نامه. نوشته. نوشته‌شده. || سياه. (دهار). || نزد عامه ظرف شراب شيشه‌ای‌ سياه‌رنگ. (محيط المحيط).