معنی و تعریف
[ یَ ] (اِخ) نام جزء مهم اوستاست و این
کلمه به معنی ستایش و حمد و جشن می آید و
آن شامل هفتاد و دو فصل است. (یادداشت
مؤلف). در اوستایی یسنه [ همریشهٔ
«یشت» ] به معنی پرستش و ستایش و نماز و
جشن است. یسنا بخشی است از اجزای
پنجگانهٔ اوستا و مخصوصاً هنگام مراسم
مذهبی سروده می شود و آن شامل ۷۲ فصل
است و هر فصل آن را یک هائیتی (امروز«ها» و «هات») گویند و به مناسبت ۷۲
های یسناست که کشتی (MMM کستی) یعنی
بندی که زرتشتیان سه بار به دور کمر
می پیچینداز ۷۲ نخ پشم سفید بافته می شود.
پارسیان یسنا را به دو قسمت بزرگ تقسیم
می کنند: نخست از یسنای ۱ تا یسنای ۲۷.
دوم از یسنای ۲۸ تا پایان. از این ۷۲ فصل
۱۷ فصل (هائیتی) گاتها را که قدیمترین
قسمت اوستا بشمار می رود، تشکیل
می دهند. (از حاشیهٔ برهان چ معین).