[ اَ ] (اِخ) اَبَقاآن. پسر هلاکو. پس از مرگ پدر در سال ۶۶۳ هـ .ق . در مراغه به تخت سلطنت نشست و پس از ۱۷ سال و چند ماه فرمانروائی در همدان مسموم شد و درگذشت. شمس الدین جوینی وزیر او بود و نجم الدین قزوینی و مؤیدالدین عرضی و فخرالدین مراغی و قطب الدین شیرازی و محیی الدین مغربی و فخرالدین اخلاطی طبیب و تقی الدین حشایشی صاحب تریاق بزمان او میزیسته اند. و دختر عظیم روم را که هولاکو نزدیک وفات برای خود خواستاری کرده بود اباقا پس از فوت پدر تزویج کرد.