[ لِ ] (اِخ) محمدکاظم (آقا...) اصفهانی. متخلص به واله، از شعرای قرن سیزدهم هجری قمری است. سفری به قصد زیارت و تجارت به عراق عرب کرد سپس به اصفهان بازگشت و مصاحب و مقرب نظام الدوله حاکم آنجا شد و به سال ۱۲۲۹ هـ . ق. در اصفهان وفات یافت. او راست: آمد به سرم یار و هنوز از حیرت چشمم به ره قاصد و گوشم به پیام است. به دورت چرخ مستان را نمی آزارد ای ساقی مگر از گردش افتاد آسمان از گردش جامت. منم آن درخت بی بر که شکست بار و برگم به امید سایه هرکس که نشست در پناهم. بجای وعدهٔ یک بوسه صد جان دادم و شادم نمیدانم گرم یک بوسه می دادی چه می کردم. (از فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ عالی سپهسالار ج ۲ ص ۶۹۶). رجوع به انجمن خاقان، انجمن چهارم و فرهنگ سخنوران ص ۶۴۲ و مجمع الفصحا ج ۲ ص ۵۵۹ و مجلهٔ یادگار سال سوم شمارهٔ ۹ ص ۲۳ و تاریخ ادبیات ص ۲۰۱ شود.